به گزارش خبرگزاری صحت خبر،حسن قشقاوی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، روایت متفاوتی از وضعیت تنگه هرمز ارائه می‌دهد و معتقد است ابتکار عمل همچنان در اختیار ایران است.
به روایت رویداد۲۴ ، وی گفت: قطعاً اظهارات ترامپ در خصوص تنگه هرمز و مدیریت آن و انتقال قابل ملاحظه نفت و… واقعیت ندارد. سند این ادعا، نتیجه کار در عرصه انرژی جهان است که با حرف‌های ترامپ و برخی آمریکایی‌ها در تناقض است.
وی افزود: هم آمریکایی‌ها و هم اروپایی‌ها اعلام کردند ذخایر گازوئیل و بنزین را می‌خواهند آزاد کنند، حال با این وجود شاید در یک بازه ۲۴ ساعته قیمت نفت به زیر ۱۰۰ دلار برسد، ولی روی این قیمت‌ها نمی‌ماند. اگر آن‌طور که چند روز پیش، هگست اعلام کرد و یا حرف‌های وزیر خزانه‌داری آمریکا – که البته با هم، در بیان نظرات اختلاف دارند – ۴۰ یا مثلاً ۷۰ درصد تنگه هرمز باز شده و گشایش‌های انتقال نفت به وجود آمده و در جایی هم گفتند بیشتر از زمان بستن تنگه هرمز، انتقال نفت داشتند، واقعیت داشته باشد، واقعیت انرژی جهان نباید این باشد.
قشقاوی تصریح کرد: کارشناسان نفتی هم این حرف‌ها را قبول ندارند و این موضوع به ما ایرانی‌ها هم برنمی‌گردد. این کارشناسان می‌گویند کاهش قیمت نفت، می‌تواند مبین این ادعاها باشد، اما چنین چیزی نیست. در ادامه باید توجه داشت که یکسری خطوط لوله از قبل وجود داشته است؛ مثلاً خط لوله شرق به غرب یا مثلاً خط لوله فجیره در امارات که لزوماً از تنگه هرمز عبور نمی‌کنند. بخشی از آمارهایی که آمریکایی‌ها می‌دهند براساس این ظرفیت‌ها است.
وی اظهار داشت: باید بدانید اگر گاهی آمار انتقال نفت از تنگه هرمز بیشتر نشان داده می‌شود، به خاطر اجازه‌ای است که ایران می‌دهد. به هر حال، ایران سیاست‌های خود را دارد، اما جالب است که آمریکایی‌ها ظرفیت‌های یادشده را با اجازه ایران جمع کرده و اصطلاحاً خشکه حساب می‌کنند و کارهای تبلیغاتی خودشان را انجام می‌دهند.
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت: همچنین باید دانست که رد شدن کشتی‌ها به شکلی که آمریکا می‌گوید به درد نمی‌خورد، چون در این رویکرد، خرج آن از برج آن بیشتر می‌شود. کشتی‌ها از یک فاصله دور باید اصطلاحاً شیب توی شیب یا کشتی به کشتی کنند. یعنی مثلاً ۲۰۰ هزار بشکه‌ای را بگذارند در چندتا ۲۰۰ هزار بشکه. از طرفی، این کار، هزینه بیمه را افزایش می‌دهد. با این حال، اقدامی که ما انجام می‌دهیم و هدف قرار دادن کشتی‌های عبوری که به درستی از سوی ستاد نیروهای مسلح اعلام می شوند، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا هزینه این اقدامات با درآمد حاصل از فروش نفت برای طرف مقابل برابری می‌کند یا خیر.
قشقاوی افزود: همه این سیاست‌ها نشان می‌دهد که اتفاقی نیفتاده که اقتصاد جهانی از وضعیت بهتری در تنگه هرمز برخوردار شود و یا شرایط به نفع آمریکا تغییر کند. از این‌رو باید بگویم که همچنان ابتکار عمل در تنگه هرمز در دست ما است.
وی یادآور شد: ایران در تنگه هرمز ملاحظات انسانی و زیست‌محیطی دارد. اگر ما یک کشتی حامل نفت را هدف قرار بدهیم، آلودگی ناشی از آن فرصت استفاده از آب خلیج فارس برا تولید آب‌شیرین را از کشورهای حوزه خلیج‌فارس می‌گیرد. تولید آب شیرین از آب آلوده خلیج‌فارس کار بسیار دشواری است. ما ملاحظات انسانی و اخلاقی داریم و از این‌رو، مانند دشمن که مثلاً میناب یا لامرد را هدف قرار داد، عمل نمی‌کنیم؛ زیرا محدودیت‌های شرعی و اخلاقی داریم و به هر حال، نسبت به کشورهای همسایه که مسلمان هستند، بی‌تفاوت نیستیم. ما نمی‌خواهیم مردم مسلمان کشورهای همسایه تاوان اقدامات خصمانه علیه ایران را بدهند.
در مجموع، اظهارات قشقاوی نشان می‌دهد که از نگاه تهران، عبور محدود نفتکش‌ها و استفاده از مسیرهای جایگزین به معنای پایان اهمیت راهبردی تنگه هرمز نیست. با این حال، میزان اثرگذاری این اهرم را نمی‌توان صرفاً با اظهارات مقام‌های ایرانی یا آمریکایی سنجید و وضعیت واقعی انتقال نفت، هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه و واکنش بازارهای جهانی نیز در ارزیابی آن نقش دارند. آنچه روشن است، تنگه هرمز همچنان فراتر از یک گذرگاه نفتی، به بخشی از معادله فشار و چانه‌زنی میان تهران و واشنگتن تبدیل شده است؛ معادله‌ای که پیامدهای آن تنها به دولت‌ها محدود نمی‌شود و می‌تواند بر قیمت انرژی و اقتصاد کشورهای منطقه و جهان نیز اثر بگذارد.
۳۱۲۱۶