به گزارش صحت خبر، عده‌ای از نبود فرصت‌های شغلی، فقر و بی‌توجهی به مناطق محروم انتقاد می‌کنند و عده‌ای دیگر معتقدند قاچاق سوخت، حتی اگر عاملان آن با مشکلات معیشتی روبه‌رو باشند، قابل توجیه نیست. در میان این دو نگاه، یک پرسش اساسی مطرح می‌شود: چرا در برخی مناطق کشور، تأمین معاش خانواده به کاری گره خورده که ممکن است به قیمت جان افراد تمام شود؟
گزارش صحت خبر درباره سوخت‌بران شهرستان ریگان در استان کرمان، تصویری از شرایط دشوار زندگی خانواده‌هایی ارائه می‌کند که به گفته مصاحبه‌شونده، به دلیل بیکاری به حمل غیرقانونی سوخت روی آورده‌اند. در این روایت، از جوانانی گفته می‌شود که در تصادف و آتش‌سوزی جان می‌بازند و خانواده‌هایی که پس از مرگ نان‌آورشان، با فرزندان و آینده‌ای نامعلوم تنها می‌مانند.
بخشی از کاربران در واکنش به این روایت، انگشت اتهام را به سوی مسئولان گرفته‌اند. گروهی معتقدند نبود فرصت‌های شغلی و توزیع نامتوازن امکانات، مردم مناطق محروم را در شرایطی قرار داده که برای تأمین معاش ناچار به پذیرش خطرهای جدی می‌شوند. در مقابل، برخی کاربران با تأکید بر غیرقانونی بودن قاچاق سوخت، معتقدند نباید مشکلات اقتصادی را به توجیه این فعالیت تبدیل کرد.
یکی دیگر از محورهای بحث، تفاوت میان سوخت‌بران و افرادی است که از شبکه‌های گسترده قاچاق سود می‌برند. در گزارش، مصاحبه‌شونده از دریافت ۱۰ میلیون تومان برای هر سرویس حمل سوخت سخن می‌گوید و مدعی است سهم اصلی درآمد به صاحبان محل‌های نگهداری سوخت می‌رسد. همین مسئله، بحث درباره سهم رانندگان، سود شبکه‌های قاچاق و ضرورت برخورد با عوامل اصلی این فعالیت را داغ کرده است.
اشتغال یا برخورد با قاچاق؛ مطالبه کاربران چیست؟
در میان واکنش‌ها، برخی کاربران خواستار ایجاد فرصت‌های شغلی در مناطق محروم شده‌اند و برخی دیگر بر ضرورت برخورد با قاچاقچیان و جلوگیری از خروج غیرقانونی سوخت تأکید دارند. تعدادی نیز معتقدند هر دو مسئله باید هم‌زمان مورد توجه قرار گیرد؛ هم ریشه‌های اقتصادی این پدیده و هم سودآوری قاچاق و پیامدهای آن برای کشور.
در ادامه، ۱۰ نظر منتشرشده کاربران صحت خبر درباره این گزارش را می‌خوانید:
۱. اصغر ملک علی:
«لعنت به کسانی که به فکر مردم نیستند»
۲. درویش:
«واقعا این ضرب المثل درسته که میگه آدم سیر خبر شکم گشنه رو نداره»
۳. احد:
«خدارو شکر در مملکتی زندگی میکنیم که مسئولین ان همگی به فکر اقشار ضعیف و محروم از امکاناتی که در حد یک لقمه نون بخور نمیر در تلاش شبانه روزی هستند.لطفا از این قصه سرائی ها دست بردارید.یعنی چی سوخت بری مگه داریم مگه میشه من که باور نمیکنم.آهان راستی سلطان سکه الان کجاست؟؟!!!یادمه زمانیکه سکه شده بود دومیلیون و نیم (البته الان میشه باهاش حدودا چهار شونه تخم مرغ خرید) یه بنده ی خدا رو آویزون کردن الان پس چی میشه با سکه دویست هفتاد میلیونی هان؟؟؟؟»
۴. Hamed:
«الکی مظلوم نمایی نکنید هزار لیتر گازوییل ببری حداقل لیتری ۱۵۰هزار تومن پورشه میشه ۱۵۰ملیون ماهش میشه چهار و نیم میلیارد با زن و بچه میرید که بهتون گیر ندن اینم از بی حسابی کشور هست که میلیونها لیتر بنزین و گازوییل قاچاق میشه»
۵. Balouch:
«عزیزم قربونت برم خیلی بی انصافی خیلی فکر می‌کنی روزی یه سرویس میرن نه از این خبرا نیست رفت و برگشت با گیر و دار یه هفته میشه فوقش دو سرویس ماهی هر سرویس ۵۰ تومن می مونه به نظرت با این همه خطر ارزششو داره»
۶. عارف:
«ای کاش بجای سریع استفاده از ماشین حساب بیشتر دقت میکردید به گفته ها فرق راننده و صاحب بار میفهمید چیه تازه گازوئیل دوبست تومن هم بیشتره اونجا ولی این بدبخت‌ها کرایه میگیرند چرا فکر میکنید کسی که همچنین درامدی داره خودش وزنش سوار بمب ساعتی بشوند ضمنا اونیکه پولداره هرگز مصاحبه نمیکنه…»
۷. فاطمه:
«آقای احد معلومه بالا شهر ایرانی ودجات خوشه که تا حالا سوخت بری نمیدونی چیه صدات هم از جا گرمی میاد…اره هست نه تنها ریگان منوجان وووو خدا از سر مسئولینی که میتونن کاری کنن ونکردن نگذره تمام»
۸. احمد:
«من مدرک دکترا دارم ماهی ۲۷ میلیون تومان حقوق میگیرم. میخوای جاهامونو با هم عوض کنیم؟»
۹. علی میرزایی:
«اگر این به اصطلاح مندی دار که جای مشخصی دارد دستگیر شود خود بخود قاچاق سوخت تمام خواهد شد لقمه را دور گردن نچرخانیم»
۱۰. ح:
«هر دو حالتش هست. هم فقر خیلی جاها بیداد میکنه و خانواده ها به این سمت کشیده میشن و هم اینکه یکطرفه هم نمیشه حق رو به سوخت برها داد چون خودم شاهدم در این روستاها و شهرها دیگه هیچ جوونی حاضر نیست سختی کشاورزی و دامپروری رو به جون بخره و به خاطر پول بیشتر رو میاره به این کار. تو خیلی از روستاهای جنوب دیگه آدم واسه کشاورزی و کارگری پیدا نمیشه چون اینجوری پول بیشتری در میارن. از اون ور هم میدونیم در یک سری از مناطق شغل زیادی نیست و فقر باعث میشه آدم رو بیاره به سوختبری.»
روایت شرق کرمان نشان می‌دهد که سوختبری را نمی‌توان تنها از یک زاویه بررسی کرد. از یک سو، قاچاق سوخت فعالیتی غیرقانونی با پیامدهای اقتصادی و اجتماعی است و از سوی دیگر، شرایط معیشتی و نبود فرصت‌های شغلی در برخی مناطق، مسئله‌ای است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. ایجاد اشتغال پایدار و برخورد با شبکه‌های اصلی قاچاق، دو موضوعی هستند که در کنار هم می‌توانند به کاهش خطرهایی کمک کنند که هر روز جان رانندگان و خانواده‌هایشان را تهدید می‌کند.