غزال زیاری: ماهواره‌های استارلینک فقط زمانی قابلیت مشاهده دارند که نور خورشید را منعکس نمایند، زیرا این ماهواره‌ها خود نوری ندارند. معمولاً بعد از استقرار ماهواره‌ها و در زمانیکه آن‌ها در پایین‌ترین مدار خود قرار دارند، این قطار ماهواره‌ای قابل رویت است. این ماهواره‌ها در حرکتی سریع هستند و هر ۹۰ دقیقه یک دور کامل به دور زمین می‌چرخند؛ به این معنا که شما می‌توانید آن‌ها را گاهی اوقات تنها در عرض دو ساعت بعد از دیدن قبلی مشاهده کنید.

هنگامی که ماهواره‌های استارلینک (که به‌صورت رشته‌ای از نورهای درخشان در آسمان به نظر می‌رسند) برای اولین بار به فضا ارسال شدند، گزارش‌های مختلفی از دیدن بشقاب‌پرنده‌ها منتشر شد؛ اما این خطوط روشن تنها به مدت کوتاهی بعد از پرتاب قابل مشاهده‌ هستند و زمانی که به ارتفاع عملیاتی خود، یعنی ۵۵۰ کیلومتر از سطح زمین، می‌رسند، توزیع می‌شوند و شناسایی آن‌ها در پس زمینه ستارگان به مراتب دشوارتر خواهد بود.

به منظور دیدن ماهواره‌های استارلینک شما نیازی به ابزار خاصی ندارید؛ زیرا با چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند. این ماهواره‌ها به شکل رشته‌ای از مروارید یا قطاری از نورهای درخشان در آسمان شب نمایان می‌شوند و معمولاً یک یا دو روز بعد از پرتاب و استقرار، راحت‌تر قابل رویت هستند و در نهایت، با صعود به ارتفاع نهایی مداری خود در فاصله ۵۵۰ کیلومتری زمین، شناسایی آن‌ها به تدریج مشکل‌تر می‌شود.

اگر می‌خواهید ببینید که تمام ماهواره‌های استارلینک در لحظه واقعی کجا قرار دارند، اینجا کلیک کنید تا نقشه استارلینک را مشاهده کنید که پوشش جهانی هر ماهواره استارلینک را نشان می‌دهد و اطلاعاتی در مورد تعداد ماهواره‌های فعال، آن‌هایی که غیرفعال هستند و ماهواره‌هایی که در جو زمین سوخته‌اند را ببینید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد ماهواره‌های استارلینک در مدار زمین، به مقاله «از سیر تا پیاز استارلینک» سر بزنید.

۵۸۵۸

اشتراک‌گذاری »