طبق گزارش خبرگزاری صحت خبر، در نخستین حالت، اگر زمین در تمامی ابعاد بهطور متوازن رشد میکرد، گرانش، دما و شرایط زیست نیز بهطور متناسب تغییر مییافتند. ولی چنین وضعیتی از منظر فیزیکی امکانپذیر نیست. در حالت دوم، زمین به اندازه خورشید بزرگتر میشود اما جرم فعلی خود را حفظ میکند. در این فرض، گرانش به شدت کاهش پیدا میکند، اتمسفر و اقیانوسها نابود میشوند و زمین به صحنهای یخزده، خشک و بیحیات تبدیل خواهد شد.
در سومین و پرخطرترین سناریو، زمین با حفظ اندازه کنونی، جرمی برابر با خورشید میگیرد. در این حالت، نیروی گرانش به طور فوقالعادهای افزایش مییابد و تمام موجودات زنده و انسانها به سرعت از بین میروند. کوهها فرو میریزند و اتمسفر و اقیانوسها دچار آشفتگی میشوند. در ادامه، زمین به یک کوتوله سفید، ستاره نوترونی و در نهایت به یک سیاهچاله تبدیل میگردد که میتواند کل منظومه شمسی را بلعید. این فرضیات نشاندهنده این است که اندازه و جرم کنونی زمین، بهترین وضعیت ممکن برای نگهداری زندگی را مهیا کردهاند.
۲۲۷۲۲۷