به نقل از خبر ورزشی، در آستانه چهاردهمین سالگرد درگذشت ناصر حجازی بزرگ، به گفتوگو با بهتاش فریبا پرداختیم.
مربی و مدیر فنی سابق استقلال که با ناصر حجازی رابطه عمیق خانوادهگی داشت، اظهار نظرهای جالبی درباره هیات مدیره کانون پیشکسوتان استقلال به ما ارائه داد:
بیایید با موضوع انتخاب شما به عنوان عضو هیات مدیره کانون پیشکسوتان استقلال شروع کنیم. شما بالاترین رای را دریافت کردید!
من در جریان برگزاری این نشستها بودم، اما در روز انتخابات در ایران نبودم. دوستانم لطف کردند و به من رای دادند تا بتوانم در نقش جدیدی به استقلال خدمت نمایم. باید بگویم این مراسم یک هفته به تعویق افتاد و از آنجایی که بلیت پروازم رزرو شده بود، نتوانستم آن را تغییر دهم و به همین دلیل در زمان جلسه رایگیری در ایران حضور نداشتم. امیدوارم برای پیشکسوتان ارزشمند استقلال اتفاقات خوبی بیفتد.
اولویتهای شما برای بزرگترهای استقلال چیست؟
من همواره به حفظ حرمت بزرگترها توجه داشتهام. وجود یک هیات امنا در میان پیشکسوتان استقلال نشان دهنده احترام به این افراد بزرگ است. دو مورد مهم را برای عزیزان قدیمی استقلال پیگیری میکنم: نخستین مورد، راهاندازی صندوقی برای کمک به کسانی که مشکلات معیشتی دارند و سپس، عقد قراردادی با یک بیمارستان معتبر جهت خدمات درمانی به قدیمیهای استقلال. به مدیریت باشگاه نیز گفتهام در صورت عدم تحقق این دو برنامه، حتماً کنارهگیری خواهم کرد.
واقعاً؟
بله، من به آقای جویباری گفتهام که برای کمک به حل مشکلات پیشکسوتان در اینجا هستم و باید بدانید اگر بخواهم به سمتی میل کنم، بدون شک جانب پیشکسوتان را خواهم گرفت نه مدیریت باشگاه. فعلاً کار به خوبی آغاز شده و امیدوارم دو هدفی که به آن اشاره کردم، محقق شود.
جمعه چهاردهمین سالگرد مرحوم ناصر حجازی است. مردی که دوستی عمیقی با شما داشت
بله، ما ارتباط خانوادگی نزدیکی داشتیم و همچنان با خانواده آن مرحوم در تماس هستیم. روحش شاد باد. در سال پایانی که او در قید حیات بود، من دستیار پرویز مظلومی در استقلال بودم و همیشه به ناصر خان میگفتیم که بیاید تمرین و با بچهها صحبت کند؛ این کار نه تنها روحیه بازیکنان را بالا میبرد بلکه انگیزه خود حجازی را نیز افزایش میداد. البته برخی از صحبتهایش همیشه نزد من محفوظ میماند زیرا بازگو کردن آنها بیفایده است و ترجیح میدهم امانتدار خوبی برای دوست عزیزم باشم.
چرا در یک ماه آخر زندگی مرحوم حجازی نتوانستید به عیادتش بروید؟
این مسأله نبود، بلکه واقعیت بود. در آن ۴۵ روز پایانی، نتوانستم به دیدار او بروم چون واقعاً نمیخواستم تصویری که از او در ذهنم داشتم، خراب شود. بعداً عکسهایش را دیدم و خیلی ناراحت شدم. روحش شاد باشد. یادش همیشه در خاطر ماست.
بیشتر بخوانید: رونمایی از هیات مدیره کانون پیشکسوتان استقلال