سیستمی که مانع از بمباران تهران شد/ لحظه‌ای که موشک‌ها از ارتفاعات شلیک شدند

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط خبرگزاری صحت خبر، دوران هشت سال دفاع مقدس به گونه‌ای به عنوان معرکه سومین جنگ جهانی تلقی می‌شد، چرا که تمام کشورهای جهان به صورت هماهنگ در تلاش بودند تا نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را سرنگون کنند. اما علی‌رغم تمامی تحریم‌های سختگیرانه از طرف قدرت‌های جهانی و عوامل آنها، هیچ‌گاه نتوانستند با این ملت بزرگ مقابله کنند.

به نقل از فارس، در زمان‌هایی که دشمن در خط مقدم با شکست‌های سنگین رو به رو می‌شد، به تدریج به حملات هوایی بر شهرها متوسل می‌شد و شدت بمباران و شلیک موشک به شدت افزایش می‌یافت. یکی از بارزترین نمونه‌های این وضعیت، در سال ۱۳۶۵ مشاهده گردید، آنچنان که حتی پایتخت ایران، تهران نیز از حملات موشکی رژیم بعث عراق در امان نبود.

علاوه بر این موارد، میگ – ۲۵ (که در ناتو به نام فاکس‌بت شناخته می‌شود) یکی از هواپیماهای بلندپرواز و قدرتمند عراقی بود که قابلیت‌های شناسایی، رهگیری و بمباران بسیار بالایی داشت. این هواپیما با پرواز در ارتفاعاتی بیش از ۶۰ هزار پا، به یک تهدید جدی برای سیستم دفاع هوایی ایران تبدیل شده بود.

اگرچه در برخی موارد سامانه‌های دفاع هوایی ایران موفق به ساقط کردن این هواپیما شدند، اما توانایی‌های فوق‌العاده این پرنده و تهدیدهای ناشی از آن به حدی جدی بود که مسئولان دفاع هوایی ایران را وادار به انجام اقداماتی ابتکاری برای جلوگیری از عبور آن به فضای ایران نمود.

در این راستا، با توجه به داشتن یک سامانه دفاع هوایی موشکی استاندارد، تصمیم‌گیری شد تا برای بالا بردن ارتفاع پرواز و همچنین افزایش شانس نابودی هواپیماهای مهاجم و به ویژه میگ – ۲۵، چندین سکوی موشکی این سامانه بر فراز قله‌های مرتفع قرار گیرد.

برای این منظور، پس از بررسی و شناسایی منطقه، لازم بود که در کوتاه‌ترین زمان ممکن، یک دستگاه بلدوزر به قله منتقل شود. اما با در نظر گرفتن وزن زیاد و عدم توانایی انتقال آن با بالگرد، متعلقات جانبی بلدوزر به صورت جداگانه منتقل شد و این دستگاه بزرگ در سه مرحله با بالگرد شینوک به قله‌های مرتفع استان البرز آورده شد.

استقرار سامانه موشک ضد هوایی در بالای کوه‌های استان البرز، به ویژه کوهی به نام دماوند کوچک در شهریار که در مسیر پرواز هواپیماهای مهاجم عراقی قرار داشت، نقشی حیاتی در دفع حملات هوایی عراق ایفا کرد؛ به‌طوری که این پایگاه در طول فعالیت خود توانست چندین هواپیمای مهاجم عراقی را ساقط کند و از بروز خسارت‌های جدی در جنگ شهرها جلوگیری کند.

زیرا این هواپیماها در ارتفاع ۶۰ هزارپا پرواز و به بمباران تهران می‌پرداختند، اما با در نظر گرفتن برد ۶۶ هزارپایی موشک استاندارد و استقرار آن در ارتفاع ۸۰۰۰ پایی، برد موشک‌های این سامانه به حدود ۷۵ هزار پا افزایش یافت و به یک مانع جدی در مسیر پرواز این هواپیما تبدیل شد.

نکته حائز اهمیت این است که کارکنان فعال در این پایگاه با بهره‌گیری از این سامانه دفاعی، در سال ۱۳۶۵ موفق به سرنگونی یک فروند میگ – ۲۵ عراقی شدند؛ موضوعی که از منظر راهبردی برای عراق به شدت سنگین و با اهمیت بود و باعث شد که تا پایان جنگ هیچ‌گاه دیگر این هواپیما وارد آسمان تهران نشود.

شایان ذکر است که این سامانه ترکیبی از موشک استاندارد نیروی دریایی و موشک زمین به هوای هاوک می‌باشد که به همت تلاشگران جهاد خودکفایی نیروی هوایی و با انجام فعالیت‌های فنی و مهندسی کارشناسان، به همراه ساخت برخی قطعات مورد نیاز از جمله سکوی پرتاب (ریل پرتاب) به صورت ترکیبی برای انجام عملیات آماده شده بود.

۲۹۲۲۲