قدرت و قدرت‌نمایی بمب‌افکن اتمی روسیه / غرش خرس سالخورده خبرساز و منحصربه‌فرد شد

تینا مزدکی_ تصاویر جدید ماهواره‌ای که به‌تازگی از پایگاه هوایی اولنیا واقع در شبه‌جزیره کولا منتشر شده، از ورود دو فروند دیگر بمب‌افکن استراتژیک توپولف Tu-۹۵MS به این پایگاه خبر می‌دهند. این تصاویر که در تاریخ ۱۹ می ۲۰۲۵ توسط پایگاه رصدی AviVector ثبت شده‌اند، نشان‌دهنده وجود پنج فروند Tu-۹۵MS، پنج هواپیمای ترابری An-۱۲ و ۳۸ بمب‌افکن Tu-۲۲M۳ در این پایگاه هستند. دو فروند Tu-۹۵MS تازه که از پایگاه بِلایا در سیبری به اولنیا منتقل شده‌اند، تغییرات ظریف و در عین حال معناداری در آرایش هوایی استراتژیک روسیه به وجود آورده است.

پایگاه هوایی اولنیا با فاصله ۱۸۰۰ کیلومتر از اوکراین و تنها ۱۵۰ کیلومتر از مرز فنلاند، که عضو ناتو است، قرار دارد. افزایش فعالیت این پایگاه به‌عنوان مرکز توان تهاجمی دوربرد روسیه، توجه تحلیلگران و تصمیم‌سازان غربی را به خود جلب کرده و این تحولات سوالاتی را به وجود می‌آورد که آیا روسیه در حال آماده شدن برای افزایش عملیات خود در اوکراین است یا قصد دارد پیام‌های ژئوپلیتیکی گسترده‌تری در قطب شمال، جایی که تنش‌ها با ناتو رو به افزایش است، ارسال کند.

Tu-۹۵MS؛ ستون فقرات قدیمی اما کارآمد ناوگان راهبردی روسیه

توپولف Tu-۹۵MS، که در ناتو به نام «Bear-H» شناخته می‌شود، یکی از ارکان اصلی ناوگان هوایی استراتژیک روسیه محسوب می‌گردد. این بمب‌افکن توربوپراپ با طراحی اولیه‌ای که به دهه ۱۹۵۰ برمی‌گردد، به لطف بهبودهای متعدد در سال‌های اخیر همچنان به‌عنوان یک پلتفرم قدرتمند شناخته می‌شود. چهار موتور کوزنتسوف NK-۱۲ با پروانه‌های پادگرد بزرگ، صدای منحصر به فردی را ایجاد کرده و حداکثر سرعت پروازی آن به حدود ۷۱۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد؛ به همین دلیل، اغلب برای تست قابلیت‌های جنگنده-رهگیر نیروی هوایی ناتو به کار می‌رود و به‌طور معمول در نزدیکی اسکاتلند و آلاسکا پرواز می‌کند.

این بمب‌افکن قادر است بدون نیاز به سوخت‌گیری، بیش از ۱۴ هزار کیلومتر پرواز کند و اهداف دوردست را هدف قرار دهد. Tu-۹۵MS معمولاً می‌تواند تا هشت موشک کروز Kh-۱۰۱ یا Kh-۵۵ را به همراه داشته باشد که این موشک‌ها یا در داخل محفظه تسلیحاتی خود قرار می‌گیرند یا بر روی پایلون‌های زیر بال متصل می‌شوند. این موشک‌ها با بردی بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر، امکان حمله دقیق به زیرساخت‌ها، تأسیسات نظامی یا اهداف غیرنظامی را فراهم می‌کنند، بدون اینکه بمب‌افکن به حریم دفاع هوایی دشمن وارد شود.

در طول سال‌ها، توپولف Tu-۹۵MS به همان شکل که ایالات متحده بمب‌افکن‌های B-52 خود را به‌روز کرده است، ارتقا یافته است. علاوه بر توانایی حمل بمب‌های هسته‌ای، Tu-۹۵MS برای پرتاب موشک‌های کروز و انجام گشت‌های دریایی نیز به‌روز شده است. این بمب‌افکن همچنین به سیستم‌های آویونیکی به‌روزرسانی‌شده نظیر رادار Obzor-MS و سیستم‌های جنگ الکترونیک مجهز شده که توانایی اختلال در رادارهای دشمن و هدایت موشک‌های او را دارند.

در زمان اتحاد جماهیر شوروی و حتی در امروزه، سلاح‌های هسته‌ای در پناهگاه‌هایی سخت و مستحکم نگهداری می‌شدند و به گونه‌ای طراحی شده بودند که بر روی هواپیما بارگذاری شوند. فرآیند آماده‌سازی و مسلح کردن توپولف ۹۵ به یک بمب هسته‌ای می‌توانست حداکثر دو ساعت به طول بینجامد. Tu-۹۵MS همچنین به تجهیزات الکترونیکی جدید مجهز است و می‌تواند ۱۶ موشک کروز هسته‌ای ۲۰۰ کیلوتنی AS-15 Kent را حمل کند. برای درک قدرت این موشک‌ها، باید بدانید که هر یک از این موشک‌ها به‌طور تقریبی ده برابر قوی‌تر از بمب هسته‌ای ۴.۵ تنی معروف به «مرد چاق» هستند که آمریکایی‌ها در سال ۱۹۴۵ بر سر ناکازاکی پرتاب کردند.

Tu-95 که توسط یک خدمه هفت نفره کنترل می‌شود، به قدری سر و صدا تولید می‌کند که حتی زیردریایی‌های زیر آب نیز می‌توانند صدای پرواز آن را در ارتفاع بالا تشخیص دهند. نیروی هوایی فدراسیون روسیه هیچ هواپیمای دیگری ندارد که به اندازه Tu-95 قابلیت حمل سلاح داشته باشد، و این در حالیست که عمر بالای این پرنده نیاز به تعمیرات مکرر دارد و صدای زیاد موتورهایش آن را در برابر سیستم‌های دفاع هوایی پیشرفته قابل‌ردیابی می‌سازد. در مقایسه با بمب‌افکن‌های مدرن مانند B-۲ Spirit یا B-۲۱ Raider نیروی هوایی آمریکا، Tu-۹۵MS به عنوان یک یادگار از دوران جنگ سرد شناخته می‌شود. B-۲ به لطف قابلیت‌های پنهان‌کاری و توانایی نفوذ به مناطق با تدابیر محافظتی بالا، چند نسل جلوتر از Tu-۹۵ قرار دارد.

از سوی دیگر، بمب‌افکن چینی Xian H-۶K دقیقاً مشابه توپولف Tu-۱۶ بوده و اگرچه از نظر الکترونیک و تسلیحات به‌روز شده است، اما…
“““html

با اینکه Tu-۹۵ دارای برد بین‌قاره‌ای است، اما قابلیت‌های آن در مقایسه با Tu-۱۶۰M روسیه محدودتر است. بمب‌افکن مافوق صوت Tu-۱۶۰M که از نظر فناوری پیشرفته‌تر محسوب می‌شود، به دلیل هزینه‌های بالای تولید و تأخیر در تأمین، تنها تعداد محدودی از آن در دسترس و عملیاتی است. بر اساس ارزیابی‌های انجام‌شده توسط وزارت دفاع بریتانیا، روسیه تقریباً ۴۰ فروند بمب‌افکن Tu-۹۵MS را در اختیار دارد و به شدت به این بمب‌افکن سنتی برای نشان دادن قدرت خود اتکا دارد. انتخاب برای تقویت پایگاه اولنیا با اضافه کردن دو فروند جدید، نمایانگر یک استراتژی حساب‌شده برای حفظ قابلیت‌های تهاجمی و همچنین مدیریت آسیب‌پذیری‌هایی است که در خلال جنگ اوکراین به وضوح نمایان گردیده‌اند.

منبع: bulgarianmilitary

۵۸۳۲۳

“`