به نقل از صحت خبر، هنوز طعم شیرین قهرمانی در وزن تراکتوری‌ها بود که مدیرعامل این باشگاه از سمت خود کناره‌گیری کرد!

سعید مظفری‌زاده با انتشار پیامی در شبکه‌های اجتماعی استعفای خود را اعلام نمود، اما ساعتی بعد آن متن را حذف کرد تا گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر پشیمانی او شکل بگیرد.

پس از این واقعه، شایعات درباره جدایی اسکوچیچ به اوج رسید و تیم قهرمان ناخواسته وارد حواشی غیرضروری شد. اکنون اما مظفری‌زاده در جدیدترین اظهاراتش همچنان بر تصمیم خود برای رفتن اصرار دارد. شما می‌توانید خلاصه حرف‌های او را در گفتگو با تسنیم مطالعه کنید:

*/ پیوند من با تراکتور احساسی است. مایلم سال‌ها در خدمت این باشگاه باشم، اما دو سال است که از خانواده‌ام و پدر و مادرم دور هستم و به دلیل مشکلات خانوادگی و بیماری همسرم هیچ امکانی برای ادامه این وضعیت ندارم.

*/ به خاطر شرایط فعلی، در شمال کشور سکونت دارم و به خانواده‌ام وعده داده‌ام بیشتر در کنارشان باشم. در حقیقت، دو یا سه ماه پیش نیز با این مشکل مواجه بودم و آن‌ها از من خواسته بودند کنارشان باشم، اما به آن‌ها گفتم اجازه دهند فصل به پایان برسد تا مشکلی برای روند تیم پیش نیاید و امیدوارم در پایان فصل به نزد آن‌ها بروم. الان هم باید به وعده‌ای که داده‌ام عمل کنم.

*/ بنابراین، تصمیم من برای خداحافظی از تراکتور قطعی است.

*/ این فصل واقعاً دشوار بود، به خصوص با حوادث و حواشی که از خارج سعی می‌کردند به تیم فشار وارد کنند. ما تیم خوبی در زمین داشتیم، اما متأسفانه در فوتبال ایران گاهی سعی می‌کنند رقابت را به خارج از زمین بازی بکشند. تمام تلاش ما این بود که اوضاع خارج از میدان را تحت کنترل داشته باشیم و فضایی آرام برای بازیکنان ایجاد کنیم؛ هرچند بارها بازیکنان ما نیز در زمین تحت فشار قرار گرفتند.

*/ جا دارد از بازیکنان تیم‌مان به ویژه شجاع خلیل‌زاده، علیرضا بیرانوند و مهدی ترابی که طی فصل با بی‌احترامی‌های زیادی مواجه شدند، قدردانی کنم که سعی کردند با خویشتنداری برخورد کرده و آرامش تیم را حفظ کنند.

*/ دراگان اسکوچیچ نیز مشکلی مشابه در مورد دوری از خانواده دارد. خوشبختانه با مذاکره‌ای که با زنوزی داشته، به طور قابل توجهی مشکلاتش مرتفع شده است. برنامه‌ریزی شده که او فصل آینده نیز در کنار تیم باقی بماند و روند فنی تیم مختل نشود تا تراکتور با قدرت به کار خود ادامه دهد.

*/ در پایان، باید از همه تشکر کنم. شاید زمانی که در باشگاه تراکتور بودم، اگر از مالک و هواداران قدردانی می‌کردم، به حساب حضورم در باشگاه گذاشته می‌شد، اما حالا راحت‌تر می‌توانم مطالبات خود را بیان کنم.

*/ نخستین تشکرم از زنوزی است که با پدری دلسوزانه از تیم حمایت و کمک کردند تا برنامه‌های خود را اجرایی کنیم. مسئولان استان نیز فراتر از وظایف خود به ما یاری رساندند. بازیکنان و کادر فنی خوب ما نیز یک سال به صورت خانوادگی در کنار هم زندگی کردیم و محیطی صمیمی را ایجاد کرده بودیم.

*/ در نهایت، قدردانی ویژه‌ای از هواداران دارم که امسال صحنه‌های فوق‌العاده‌ای را رقم زدند، صحنه‌هایی که شاید سال‌ها در ایران و آسیا تکرار نشود. واقعاً این قهرمانی مبارکشان باشد.

اشتراک‌گذاری »