بر اساس گزارشی از خبرگزاری صحت خبر، احمد زیدآبادی، روزنامهنگار و فعال سیاسی اصلاحطلب، در مطلبی با عنوان «دوم خرداد و خیک پنیر!» که در کانال تلگرام خود منتشر کرده، ابراز نظر کرده است:
منابع مالی دولتها مانند “خیک پنیر” در خانوادههای عشایر عمل میکند! رئیسجمهور تلاش میکند تا توزیع و برداشت از خیک را در حالت تعادل نگه دارد، در حالی که دیگری به طرز زیادهروی به سراغ خیک میرود و با اسراف و ولخرجی، خیکی بیمقدار را به جانشین ناچار خود تحویل میدهد.
افراد ناآگاه از ظرافتهای کار، عموماً به همان شخصی که خیک را به ولع از محتوا خالی میکند و آن را ته میلیسد، تمایل بیشتری دارند. این تصور را دارند که خیک به منبعی نامتناهی متصل است که بهطور خودکار پر میشود. اگر رئیسجمهوری در مورد کمبود یا ته کشیدن آن صحبت کند، آنها بهجای آنکه آن را یک واقعیت در نظر بگیرند، آن را به آزمند بودن یا ضعف و ناتوانی او میدانند!
سیدمحمد خاتمی به عنوان رئیسجمهور، به دلایل زیادی، به ویژه به دلیل ریشههای یزدیاش، سعی کرد خیک پنیر را تا حدی متوازن نگه دارد و به نحوی میراث ارزشمندی برای جانشین خود بر جای بگذارد. اما محمود احمدینژاد با خوشحالی به سراغ خیک رفت و با اسراف و بیملاحظگی، چه منابع ذخیرهشده و چه درآمدهای تصادفی به دست آمده از افزایش قیمت نفت، خیک را به طور کلی خالی کرد.
به همین خاطر، عوامی که به ظرافتهای اقتصادی آگاه نیستند، هنوز در پی تکرار دوران احمدینژاد هستند و از عواقب خطرناک آن برای کل جامعه بیخبرند. در حالی که تحصیلکردگان و کسانی که به جزئیات اقتصاد آگاهند، خاتمی را تحسین کرده و آرزوی عدم استمرار دوران او را میخورند.
در این میان، آن رئیسجمهور بیچارهای که به ارث برنده خیک تهی میشود، چه سرنوشتی خواهد داشت!
اقتصاد ایران، شبیه به سیاست و سایر جنبهها، دچار عمیقترین نوع عوامفریبی است! در چنین اجتماعی، عوامفریبی کلید کامیابی است!
۳۱۲۲۱۱