طبق گزارش صحت خبر، این نفتکش در سال ۲۰۰۳ توسط شرکت هلسپونت فِرفَکس (Hellespont Fairfax) طراحی و ساخته شد و اکنون زیر نظر شرکت یورنَو شیپینگ انوی (Euronav Shipping NV) فعالیت میکند. این کشتی در طول زمان نامهای مختلفی به خود گرفته است. علیرغم اینکه کشتیهای خواهر با سایز مشابه دارد، اما اوشنیا به خاطر تناژ مرده بیشتر، بزرگترین کشتی در این گروه محسوب میشود. تمامی کشتیهای این دسته، از جمله اوشنیا، بهعنوان واحدهای شناور ذخیره و تخلیه (FSO) به کار میروند.
به نقل از روزیاتو، ابعاد این نفتکش به صورت شگفتانگیزی بزرگ است، به گونهای که تناژ مرده اوشنیا به ۴۸۶٬۷۶۴ تُن آمریکایی میرسد. در مقایسه، بزرگترین ناو هواپیمابر ایالات متحده، یعنی جرالد آر. فورد (USS Gerald R. Ford – CVN-78)، وزنی برابر با ۱۰۰٬۰۰۰ تُن دارد. اوشنیا از نظر ابعاد دارای طول ۳۸۰ متر، عرض ۶۸ متر و عمق آبخور ۲۴.۵ متر است. این اعداد به این معناست که اوشنیا بزرگتر از بزرگترین ناو هواپیمابر جهان میباشد. البته برای حمل حدود سه میلیون بشکه نفت، به چنین ابعادی نیاز است.
هر بشکه نفت شامل ۴۲ گالن (۱۵۹ لیتر) نفت خام است، بنابراین ظرفیت اوشنیا معادل ۴۷۷ میلیون لیتر نفت است. با این حال، این بدان معنا نیست که این کشتی واقعاً مملو از بشکههای فیزیکی است—بلکه این تنها یک واحد اندازهگیری است که از قرن نوزدهم به کار میرود. مخازن وسیع این کشتی نفت را در خود ذخیره میکنند. اوشنیا با یک موتور دیزلی Sulzer مدل 9RTA84T-D که توان تولید ۳۶٬۹۰۰ کیلووات انرژی دارد، به حرکت درمیآید. این قدرت به کشتی اجازه میدهد تا به سرعتی در حدود ۳۰.۵ کیلومتر بر ساعت دست یابد.
بزرگترین نفتکش در تاریخ
با وجود اینکه اوشنیا به عنوان کشتی بزرگی شناخته میشود و در حال حاضر به عنوان بزرگترین نفتکش فعال جهان مشخص میشود، اما عنوان بزرگترین نفتکش تاریخ به کشتی «سیوایز جاینت» (Seawise Giant) تعلق دارد که در سال ۱۹۷۹ توسط صنایع سنگین سومیتومو ساخته شد. نام «سیوایز جاینت» کاملاً به جا بود، زیرا این کشتی بزرگترین کشتی جهان با بیشترین تناژ مرده به شمار میرفت. زمانی که به طور کامل از نفت خام پر بود، وزن جابهجایی سیوایز جاینت به ۶۵۷٬۰۱۹ تُن میرسید. این کشتی عمدتاً برای انتقال نفت خام از خاورمیانه به ایالات متحده و عبور از اقیانوس اطلس مورد استفاده قرار میگرفت.
ابعاد سیوایز جاینت بسیار بزرگ بود و میتوانست در هر سفر چهار میلیون بشکه نفت خام را جابهجا کند، که معادل ۶۳۶ میلیون لیتر است. باوجود ابعاد بزرگ این نفتکش، موتورها که به وسیله توربینهای لیونگستروم (Ljungström) کار میکردند، قادر بودند کشتی را با سرعت ۳۰.۵ کیلومتر بر ساعت به حرکت درآورند. این کشتی تاریخچه جالبی دارد؛ در سال ۱۹۸۸ توسط نیروهای عراقی غرق شد. سی وایز جاینت پس از آن در سال ۱۹۹۱ از آب بیرون آورد شد و دوباره به شرایط دریانوردی برگشت و به فعالیت ادامه داد. با این حال، در حالی که اندازهاش بسیار بزرگ بود، همین ویژگی مانعی برای موفقیتش محسوب میشد.

با طولی بیش از ۴۵۷ متر، عرض ۶۹ متر، و تناژ مردهای معادل ۵۶۴٬۷۶۳ تن، سیوایز جاینت به عنوان کشتیای با چابکی ضعیف شناخته میشد و نمیتوانست در فضاهای باریک مانور دهد. این بدان معنی بود که دسترسی به برخی از شلوغترین بنادر جهان برایش امکانپذیر نبود. در سال ۲۰۰۴، این کشتی به یک واحد شناور ذخیره و تخلیه (FSO) تبدیل شده و برای ذخیرهسازی در سواحل نروژ به کار گرفته شد. نهایتاً، سی وایز در سال ۲۰۱۰ بازنشسته و به فروش برای اسقاط رفت، اما در طی سالهایی که در دریا بود، به واقع شایسته نام خود بود.
۵۸۵۸