تینا مزدکی_این دستاورد تاریخی در زمینهی بازیهای ویدیویی متعلق به فردی به نام رالف بر است؛ یک مهندس آلمانی-آمریکایی که از دههی ۱۹۶۰ مشغول ذهنپردازی در مورد بازیهای تعاملی تلویزیونی بود. او به همراه یک گروه کوچک موفق شد نمونههای اولیهای را توسعه دهد که یکی از آنها با نام غیررسمی «جعبهی قهوهای» (Brown Box) شناخته میشود.
در نهایت، در تابستان ۱۹۷۲، آنها موفق به معرفی محصول نهایی خود با نام مگناوکس ادیسه (Magnavox Odyssey) در ایالات متحده شدند. این کنسول توانست کمی زودتر از نسخهی ابتدایی «Pong» آتاری به تاریخ بپیوندد. جالب است بدانید که نولان بوشنل، بنیانگذار آتاری، پس از مشاهدهی نسخهی تنیس Odyssey در یک نمایشگاه مگناوکس، ایدهی Pong را توسعه داد.
ساده اما انقلابی
کنسول مگناوکس ادیسه به شکل یک جعبهی مستطیلی ساده طراحی شده بود که به تلویزیون متصل میشد و دو کنترلر مستطیلشکل همراه داشت. این کنترلرها از دو پیچ (knob) گردان برای مدیریت حرکت عمودی و افقی اشکال بر روی صفحه بهره میبردند. علاوه بر این، یکی از پیچها دارای یک پیچ فرعی کوچکتر بود که بسته به نوع بازی، قابلیتهای خاصی داشت. هر کنترلر نیز شامل یک دکمهی بازنشانی در بالای خود بود که برای ریست کردن موقعیت بازیکنان یا آغاز دوبارهی بازی در بازیهای ورزشی استفاده میشد.
برخلاف کنسولهای امروزی که از کامپیوترهای کوچک برای اجرا استفاده میکنند و تنها تلویزیون را بهعنوان نمایشگر به کار میبرند، مگناوکس ادیسه هیچ پردازشگر داخلی نداشت. این کنسول عملاً با مدار داخلی تلویزیون تعامل میکرد و تنها قادر به نمایش اشکالی همچون خطوط سفید، مربعها و نقطهها روی پسزمینهی مشکی بود. همچنین این کنسول دکمهی روشن و خاموش نداشت و با قرار دادن کارتریج در شیار خود، بهطور خودکار روشن میشد. هر کارتریج قادر بود الگوی حرکت اشکال روی صفحه را بهطور جزئی تغییر دهد.
بازی با قوهی تخیل
با توجه به عدم توانایی در تولید رنگ یا گرافیکهای پیچیده، مگناوکس ادیسه در جعبهی کنسول مجموعهای از ورقههای شفاف رنگی (overlays) قرار داده بود که با الکتریسیتهی ساکن به صفحهی تلویزیون چسبیده و صحنههایی مانند زمین تنیس، خانهی ارواح یا مسیر اسکی را بازسازی میکردند. همچنین برای جبران نبود سیستم امتیازدهی یا منطق بازی، درون جعبه کنسول اقلامی مانند تاس، پول تقلبی، کارتهای بازی و صفحهی امتیاز نیز قرار داده شده بود؛ درست مانند یک بوردگیم. همه چیز به تصور و صداقت بازیکنان بستگی داشت. بهعلاوه، برای بازیهایی مثل «گالری تیراندازی» یک تفنگ نوری طراحی شده بود که کاراکترهای موجود روی صفحه را هدف قرار میداد.

یادبودی فراموشنشدنی
با وجود اینکه مگناوکس ادیسه تنها حدود ۳۵۰ هزار نسخه فروش داشت و خیلی سریع تحتالشعاع موفقیت آتاری و سپس نینتندو قرار گرفت، اما تأثیر آن غیرقابل انکار است. از الهام مستقیم Pong گرفته تا ایدهی کنترلهای دستی و حتی استفاده از صفحات شفاف بهعنوان پیشزمینهای برای چیزی که امروزه بهعنوان «واقعیت افزوده» شناخته میشود؛ این مگناوکس ادیسه بود که پایهگذار چنین صنعتی بود.
مگناوکس ادیسه صنعتی را شکل داد که اکنون ارزش آن به ۳۸۴.۹ میلیارد دلار رسیده است. حتی ژانرهایی همچون بازیهای ورزشی (مانند FIFA) و تیراندازی اولشخص (همچون Call of Duty) ریشههایی در همین کنسول ابتدایی دارند. مگناوکس ادیسه نه تنها یک کنسول، بلکه آغاز یک مسیر جدید بود. مسیری که از نمایش خطوط سفید بر روی صفحهای سیاه آغاز شده و اکنون به دنیای واقعیت مجازی و گرافیکهای سینمایی رسیده است. شاید فروش آن کم بود، اما ایدهاش، در صنعت سرگرمی تحولی بزرگ ایجاد کرد.

منبع: bbc / slashgear
۲۲۷۳۲۳