نگار علی- یکی از چهره‌های جداشده از گروه مشهور به وزارت بهره‌وری دولت (DOGE)، در مصاحبه‌ای با وایرد از تجربه‌اش در این نهاد جنجالی که ۵۵ روز به طول انجامید، به‌تفصیل توضیح داد؛ تجربه‌ای که مملو از سردرگمی، نبود شفافیت و رهبری پنهان افرادی نزدیک به ایلان ماسک به شمار می‌آید.

این مصاحبه در شرایطی به چاپ رسید که به‌نظر می‌رسد ایلان ماسک و دامنه نزدیکانش، نظیر استیو دیویس و نیکول هالندر، به‌تدریج از نقش‌های اجرایی خود در DOGE فاصله می‌گیرند؛ حرکتی که ممکن است سرنوشت این گروه را به کلی تغییر دهد.

مدیریت غیررسمی با پیام‌رسان رمزنگاری‌شده

لاوینگیا که مدیرعامل پلتفرم Gumroad است و پیش‌تر تجربه همکاری با DOGE را در وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده داشته، عملیات این گروه را «بی‌نظم» توصیف کرده و می‌گوید ارتباطات داخلی تیم عمدتاً از طریق اپلیکیشن Signal انجام می‌شد؛ اقدامی که ممکن است با قوانین مربوط به حفظ سوابق دولتی مغایرت داشته باشد.

او اظهار می‌کند: «استیو دیویس تنها فردی بود که در جریان تمامی امور قرار داشت.» به نقل از لاوینگیا، دیویس به‌طور مستقیم با اعضای DOGE در سازمان‌های مختلف در ارتباط بوده و وظایف و اولویت‌ها را از طریق پیامک به آن‌ها اعلام می‌کرد، بدون اینکه به‌طور معمول پاسخی به گزارش عملکردهایشان بدهد.

حلقه قدرت پنهان

در یکی از نشست‌های مهم که به «جلسه E» معروف است، علاوه بر دیویس و ماسک، دو شخص دیگر نیز حضور داشتند: آنتونی آرمسترانگ و باریش آکیش. لاوینگیا اذعان می‌دارد که این سه نفر عملاً مدیریت DOGE را در دست داشتند.

آکیش، که در ترکیه متولد شده و تابعیت آمریکا را ندارد، با وجود محدودیت‌های قانونی در به‌کارگیری غیرآمریکایی‌ها در دولت، به‌عنوان یکی از عوامل پنهان DOGE شناخته می‌شود و نقشی کلیدی در جذب نیرو، از جمله لاوینگیا ایفا کرده است. کارشناس‌های ما نتوانسته‌اند ارتباطات مستقیمی میان این دو را تأیید کنند، اما گزارش‌های قبلی آتلانتیک هم بر تأثیرگذاری آکیش در DOGE تأکید دارند.

آرمسترانگ، که به ایلان ماسک در خرید توییتر مشاوره داده بود، به‌وضوح فعالیت‌هایش را بر مدیریت امور در دفتر مدیریت منابع انسانی دولت (OPM) متمرکز کرده بود که یکی از اولین نهادهایی بود که تحت سلطه DOGE درآمد.

DOGE؛ بازوی پنهان برای تصمیمات غیرمحبوب؟

بر اساس یادداشت منتشرشده از لاوینگیا، DOGE عملاً اختیاری برای تصمیم‌گیری نداشت و در واقع به‌عنوان یک «سپر بلا» برای تصمیمات ناخوشایند منصوبان دونالد ترامپ عمل می‌کرد. او اشاره می‌کند: «تصمیم‌های واقعی توسط رؤسای سازمان‌هایی که از طرف رئیس‌جمهور منصوب شده بودند، اتخاذ می‌شد، اما DOGE اجازه داده می‌شد به‌عنوان چهره تصمیمات منفی جلوه کند.»

ماسک و دیویس، که به‌عنوان «کارمندان خاص دولتی» مجوز حضور محدود (تا ۱۳۰ روز) در ساختار دولت داشتند، به‌طور قابل توجهی در هدایت این فرآیند نقش‌آفرینی کردند. در برخی موارد، دیویس و هالندر حتی با نوزاد خود در ساختمان توییتر می‌خوابیدند تا به پیاده‌سازی دستورات ماسک برای اخراج‌های گسترده کمک کنند. هالندر بعدها به DOGE پیوست و در اداره خدمات عمومی مشغول به کار شد.

اکنون که چهره‌های کلیدی مانند ماسک، دیویس و هالندر به‌تدریج کناره‌گیری می‌کنند، لاوینگیا ابراز می‌کند که هیچ تصوری از سرنوشت DOGE ندارد. او می‌افزاید: «احتمالاً باقی افراد، به‌ویژه مهندسان جوانی که به دنبال ماسک و دیویس وارد دولت شده‌اند، به‌زودی جدا خواهند شد.»

با توجه به ابهام‌های فراوانی که بر عملکرد و ساختار DOGE سایه افکنده، مشخص نیست این گروه چه نقشی در آینده سیاسی و اجرایی آمریکا ایفا خواهد کرد. آنچه که فعلاً روشن است، سردرگمی در مورد آینده‌ای نامشخص برای یکی از مرموزترین ابتکارات سیاسی در دولت ترامپ است.

منبع: wired

۲۲۷۲۲۷

اشتراک‌گذاری »