طبق گزارشات منتشر شده از خبرگزاری صحتخبر، روسیه بار دیگر پیشنهاد فروش جنگنده پیشرفته نسل پنجمی Su-۵۷E به هند را ارائه کرده و این بار تأکید ویژهای بر بومیسازی کامل و یکپارچهسازی این جنگنده با فناوریهای داخلی هند دارد.
بازگشت غول روس با ظاهری هندی
براساس اطلاعات دریافتی از منابع آگاه در سازمان دولتی «روستک» (Rostec)، نسخه صادراتی Su-۵۷ به تکنولوژیهایی تجهیز خواهد شد که برای جنگندههای بهروز شده هندی، تحت عنوان «سوپر-۳۰» طراحی شدهاند؛ بهویژه رادار AESA مبتنی بر گالیوم نیترید (GaN) و رایانه مأموریت بومی هند.
این اقدام با هدف همپوشانی فناوری با برنامه سوپر-۳۰ انجام میشود تا نیروی هوایی هند (IAF) بتواند جنگنده Su-۵۷E را با تسلیحات داخلی نظیر موشک هوا به هوای Astra و بمبهای دقیق هوابهسطح مجهز کند؛ این رویکرد با سیاست «هند بساز» و خودکفایی دفاعی این کشور همراستا است.
پاسخی از روسها به جنگنده F-35
جنگنده Su-۵۷E که به ویژگیهایی چون رادارگریزی، مانورپذیری عالی و توانایی حمل سلاحهای مافوق صوت شناخته میشود، با استفاده از سیستمهای بومی نهتنها قابلیتهای عملیاتی بیشتری خواهد داشت بلکه نگهداری و پشتیبانی از آن نیز برای نیروهای مسلح هند آسانتر خواهد بود.
مرکز تولید Su-57 در قلب هند
شرکت روسی «روستک» پیشنهاد کرده که خط تولید داخلی این جنگنده در تأسیسات «هندوستان آیروناتیکس لیمیتد» (HAL) واقع در شهر ناسیک راهاندازی شود؛ جایی که حدود ۲۲۰ فروند جنگنده Su-۳۰MKI تاکنون تولید شده است. اما بر اساس برآوردها، بومیسازی کامل جنگنده به ۳ تا ۴ سال زمان نیاز خواهد داشت.
جهت جبران این مدت، روسیه پیشنهاد کرده که بین ۲۰ تا ۳۰ فروند Su-۵۷E بهصورت آماده و بدون تولید داخلی به هند تحویل دهد تا این کشور بهطور موقت بتواند از قابلیتهای نسل پنجم بهرهمند شود.
وداع با MiG-21 و خوشامدگویی به غول پنهانکار روسی
این پیشنهاد در شرایطی مطرح میشود که هند با کمبود قابل توجهی در ناوگان جنگندههای خود روبرو است؛ بازنشست شدن هواپیماهای قدیمی مانند MiG-۲۱ و تأخیر در تحویل جنگنده بومی «تجاس» از جمله علل اصلی این مشکل به حساب میآید. همچنین در حالی که هند برنامه ساخت جنگنده بومی نسل پنجم AMCA را در دست دارد، پرواز نخست این هواپیما تا سال ۲۰۲۹ و تولید انبوه آن تا سال ۲۰۳۴ یا ۲۰۳۵ پیشبینی نمیشود.
در این شرایط، جنگنده Su-۵۷E میتواند بهعنوان یک راهکار برای پر کردن خلأ موجود در توان هوایی هند عمل کند. اگرچه میزان رادارگریزی آن به پای جنگنده آمریکایی F-۳۵ نمیرسد، اما در زمینههای دیگری مانند مانورپذیری، ظرفیت حمل تسلیحات، و موتورهای با بردار رانش ۳۶۰ درجهای برتری دارد.
با وجود این مزایا، این پیشنهاد بدون چالش نیست. نگرانیهایی درباره کارایی پنهانکاری جنگنده، آمادگی نهایی موتور AL-۵۱، و خطر تحریمهای احتمالی آمریکا تحت قانون CAATSA ممکن است تصمیمگیری را برای هند پیچیدهتر کند. همچنین تجربههای قبلی هند با پروژه Su-۳۰MKI، ضرورت توجه به مسائل مربوط به پشتیبانی فنی و تأمین قطعات یدکی را نمایان میسازد.
منبع: idrw
۲۲۷۲۲۷