به گزارش منبع خبری معتبر، مارهای پیتون برمهای که در اصل ساکن جنگلهای گرمسیری جنوب شرقی آسیا هستند، بهطور طبیعی در فلوریدا وجود نداشته و ریشهای ندارند. اما از اواخر قرن بیستم، برخی از این مارها که بهعنوان حیوان خانگی وارد ایالات متحده شده بودند، یا از قفس فرار کردند یا توسط صاحبانشان رها شدند. این فرارها موجب آن شد که این گونهها در اکوسیستم فلوریدا تکثیر شده و جمعیت مهاجم آنها بهسرعت افزایش یابد.
به نقل از زومیت، جمعیت مارهای پیتون مهاجم در اوت ۱۹۹۲ بهطور چشمگیری افزایش یافت، بهطوریکه طوفان اندرو در آن زمان مرکز پرورش ماری را در نزدیکی اورگلیدز ویران کرده و شمار نامعلومی از پیتونها را به دنیای طبیعی رها کرد.
شرایط گرم و مرطوب این منطقه، محیط ایدهآلی برای رشد و تکثیر مارهای پیتون بهعنوان شکارچیان فراهم نمود و سبب افزایش سریع تعداد آنها شد. با این حال، وجود این مارهای غیر بومی تاثیرات منفی و گستردهای بر روی اکوسیستم این ناحیه گذاشت. در عرض چند دهه، جمعیت جانوران کوچک مانند خرگوشهای باتلاقی، خرگوشهای دمپنبهای، راکونها و روباهها بهطور چشمگیری کاهش یافت.
گربههای دمکوتاه، که از پستانداران بومی آمریکای شمالی با اندازهای متوسط هستند، از دیگر شکارهای محبوب مار پیتون برمهای به شمار میروند و با فشار این گونه مهاجم، تعداد آنها نیز کاهش یافته است. اما مشاهدات اخیر نشان میدهد که گونههای بومی ممکن است در برابر گسترش سریع و اثرات مخرب مار پیتون، نوعی مقاومت اکولوژیک از خود نشان دهند.
در دسامبر ۲۰۲۲، محققان موسسه حفاظت از جنوبغرب فلوریدا در تلاش برای ردیابی یک مار نر به نام لوکی بودند که به دستگاه فرستنده رادیویی مجهز شده بود. با دنبال کردن سیگنال آن، این مار چهار متری را درنیست ضایعات پیدا کردند. پس از بررسیهای بیشتر مشخص شد که لوکی توسط یک حیوان دیگر مورد حمله قرار گرفته است. روز بعد، دوربین تلهای که در محل وقوع حادثه نصب شده بود، تصاویری از یک گربه دمکوتاه را ثبت کرد که به مکان حمله بازمیگشت.
ایان بارتوزک، زیستشناس متخصص مارهای پیتون، توضیح میدهد که وقتی آنها برگها را کنار زدند، متوجه شدند که سر و گردن مار جویده شده و توسط یک حیوان پوشیده شده است. او میگوید این نوع رفتار معمولاً در گربههای محلی مشاهده میشود و به همین دلیل مطمئن شدند که این گربهها بودند که به مار حمله کردند.
گربهها بهعنوان شکارچیانی که بهصورت مستقیم با مارهای مهاجم روبهرو شوند، شناخته نمیشوند. تمساحها اصلیترین شکارچیان آنها هستند و احتمال دارد برخی از گونههای دیگر مار و حتی خرسهای سیاه نیز بهعنوان شکارچی عمل کنند.
هنوز راهی طولانی در پیش است تا مشکل مار پیتون برمهای بهطور کامل حل شود. برآورد کنونی جمعیت آنها بین ۳۰هزار تا ۳۰۰هزار تخمین زده میشود، اما اگر کنترل نشوند، این رقم احتمالاً به میلیونها افزایش خواهد یافت.
با این حال، تغییرات اخیر نشاندهنده آن است که طبیعت بهتدریج در برابر این تهدیدها مقاومت نشان میدهد. بارتوزک میگوید: «این یک ویژگی مثبت برای اکوسیستم میزبان است. اورگلیدز در حال نبرد و مقاومت است.»
۵۸۵۸
۵۸۵۸