به گزارش خبرگزاری صحت خبر به نقل از ایسنا، در پی وقفه طولانی‌مدت برگزاری کنسرت‌ها و تلاش دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای از سرگیری این اجراها، نگرانی‌هایی درباره افزایش قیمت بلیت کنسرت مطرح شده است. البته که افزایش قیمت بلیت کنسرت‌ها از پاندمی ویروس کرونا، امری اجتناب‌ناپذیر بوده است؛ چراکه به هر حال از آن دوره تاکنون، سیر صعودی تورم اقتصادی رخ داده است. با این وجود، از همان زمان همواره هشدارهایی مبنی بر کاهش تعداد مخاطبان کنسرت و محدود شدن آنها به قشری خاص جامعه در صورت افزایش نرخ بلیت کنسرت، وجود داشت.

اکنون با رسیدن سقف قیمت بلیت‌های کنسرت با احتساب مالیات بر ارزش افزوده تا حدود سه میلیون تومان، این پیش‌بینی وجود دارد که کنسرت احتمالا از سبد قشر متوسط جامعه هم خارج شود.

اینک، در شرایطی که سالن‌های برگزارکننده کنسرت با افزایش هزینه مواجه شده‌اند، و حتی در مواردی نیروهای خود را تعدیل کرده‌اند و از سویی، تهیه‌کنندگان موسیقی پس از یک سال دشوار و کم‌کار، اعلام کرده‌اند در صورت بالا رفتن هزینه اجاره سالن کنسرت، امکان کم‌کردن حاشیه سود و تغییر ندادن قیمت بلیت، وجود ندارد، این پرسش مطرح است که چگونه می‌توان از افزایش بلیت کنسرت مانع شد و این شرایط را مدیریت کرد؟

مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیش‌تر اعلام کرده بود تلاش می‌شود افزایش قیمت بلیت‌ها که تا پیش از این و نهایتا با احتساب مالیات بر ارزش افزوده به دو میلیون تومان می‌رسید، افزایش نیابد. هرچند یک فیلم کنسرت که قرار است در سالن اسپیناس پالاس تهران روی صحنه برود، قیمت سقف بلیت‌هایش حالا به سه میلیون تومان رسیده است.

بابک رضایی،  مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت‌وگویی در این‌باره توضیحاتی ارائه کرد.

رضایی درباره افزایش نرخ بلیت کنسرت با وجود جلسه‌ای که به تازگی با جمعی از تهیه‌کنندگان و برگزارکنندگان کنسرت در این‌باره داشت، گفت: هزینه بلیت کنسرت «گیم آو ترونز» (بازی تاج و تخت) را اخیرا در سایت بلیت‌فروشی دیدم و به همکارانم تذکر دادم که موضوع را به برگزارکنندگان منتقل کنند. این اتفاق بدون هماهنگی ما بوده است و حتماً پیگیری خواهیم کرد که اصلاح شود. همچنین از برگزارکنندگان توضیح خواهیم خواست که این اتفاق بر چه اساس و مبنایی چنین اتفاقی رخ داده است.

رضایی ادامه داد: البته افزایش نرخ بلیت تا سقف سه میلیون تومان نسبت به نرخ تورم، هزینه چندانی نیست. چه بسا که این اتفاق در شرایطی رخ داده است که سال گذشته، با وجود اینکه تهیه‌کنندگان موسیقی معتقد بودند با توجه به نرخ تورم، نیاز به افزایش قابل توجه قیمت بلیت‌ها وجود دارد، اما با همکاری آن‌ها تلاش شد که قیمت‌ها افزایش پیدا نکند. در نتیجه، در ابتدای سال تنها یک تغییر جزئی قیمت نسبت به سال ۱۴۰۳ به وجود آمد و حفظ شد.

مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: اکنون فاصله میان هزینه‌ها و درآمدها، قابل توجه شده است. به همین جهت، گمان نمی‌کنم بتوانیم کاملا مانع افزایش قیمت بلیت‌ها کنسرت شویم. حداقل کاری که از ما برمی‌آید این است که مانع افزایش‌های چند ده‌درصدی و غیرمتعارف هزینه بلیت شویم تا اگر قرار است افزایشی صورت بگیرد، منطقی باشد.

رضایی با توضیح یک خواسته از تهیه‌کنندگان موسیقی بیان کرد: از همین تریبون از تهیه‌کنندگان موسیقی تقاضا دارم که حداقل تا پایان شهریورماه تلاش کنند قیمت بلیت‌ها در یک سطح مشخص و با فاصله‌ای منطقی حفظ شود و اگر هم قرار است افزایشی صورت بگیرد، این افزایش تا سال آینده به تعویق بیفتد.

او همچنین درباره علت مشخص نبودن نرخ افزایش قیمت بلیت‌ها توضیح داد: بزرگ‌ترین مشکل ما در این زمینه که باعث شده است از سال گذشته تاکنون بارها درباره قیمت بلیت‌ها صحبت کنیم اما هنوز به یک نتیجه شفاف نرسیم، این است که صنف تهیه‌کنندگان موسیقی تشکیل نشد. سال گذشته تمام تلاش خود را به کار گرفتیم که با تشکیل این صنف بتوانیم هزینه تمام‌شده برنامه‌های موسیقی را به‌صورت دقیق استخراج کنیم. در آن صورت می‌توان بر اساس یک منطق مشخص، سودی معقول و منطقی برای تهیه‌کنندگان در نظر گرفت. حتی ممکن است عدد نهایی سه برابر قیمت فعلی باشد، اما آن زمان می‌توانم به‌عنوان یک مسئول، به‌صورت شفاف و مستند در برابر مخاطبان توضیح دهم که هزینه برگزاری یک کنسرت چگونه محاسبه می‌شود، مثلاً چه میزان از هزینه مربوط به سالن است، چه میزان به هنرمند تعلق می‌گیرد و سهم هر صندلی از این هزینه‌ها چقدر است. در نهایت جمع این هزینه‌ها به یک عدد مشخص می‌رسد.

رضایی درباره تاکیدی که بر دولتی بودن سالن‌های کنسرت و همراه نبودن آنها با کنسرت‌گزاران وجود دارد، گفت: برخی اصرار دارند چون بعضی سالن‌ها دولتی هستند، هزینه‌ها باید پایین‌تر باشد. درحالی که حتی اگر درباره سالن‌های وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صحبت کنیم، باید توجه داشت که این مجموعه‌ها هم هزینه‌های خود را دارند. برای مثال، بنیاد رودکی به‌عنوان یک نهاد عمومی غیردولتی مدیریت بسیاری از این سالن‌ها را بر عهده دارد و برای تعمیر، نگهداری، به‌روزرسانی و اداره این مجموعه‌ها نیازمند سرمایه، اعتبار و منابع مالی است. حال شاید بنیاد رودکی از برخی امکانات، کمک‌ها و خدمات وزارت فرهنگ بهره‌مند باشد؛ به همین دلیل هم فاصله قیمت‌های آن چندان نامتعارف یا خارج از انتظار به نظر نمی‌رسد.  

او ادامه داد: سالن‌هایی مانند برج میلاد که در اختیار شهرداری است و شهرداری آن‌ها را به مجموعه‌ای دیگر واگذار کرده، شرایط متفاوتی دارند و آن مجموعه، مسئول نگهداری و بهره‌برداری از سالن همایش‌های برج میلاد است. همچنین سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی با اینکه اصل مالکیت آن متعلق به وزارت صنعت، معدن و تجارت است، اما در سال‌های اخیر، به‌ویژه در دستگاه‌های دولتی، برون‌سپاری شده‌ و مجموعه‌های دیگری مدیریت و بهره‌برداری از آن‌ را بر عهده گرفته‌اند. طبیعتاً هزینه‌های جاری و جانبی این مجموعه‌ها باید توسط همان بهره‌برداران تأمین شود.  

مدیرکل دفتر موسیقی اظهار کرد: حال اینکه بخواهیم عوض پرداختن به اصل موضوع، صرفاً به دنبال حاشیه‌سازی باشیم و مدام مطرح کنیم که «سالن‌های دولتی قیمت‌های نجومی دارند» یا «هزینه‌های آنچنانی دریافت می‌کنند»، نگاه دقیقی نیست. وقتی از یک هنرمند حمایت می‌کنیم، باید به معیشت او نیز توجه داشته باشیم. اگر برداشت دیگری از این موضوع وجود دارد، مطرح شود تا ما هم متوجه شویم. اگر واقعاً عددی اجحاف‌آمیز به جامعه تحمیل می‌شود، باید درباره آن صحبت کرد؛ اما واقعیت این است که هزینه‌های یک اجرای زنده موسیقی با هزینه‌های حوزه‌های دیگر قابل مقایسه نیست.

او درباره تلاش‌هایی که برای جذب حامی مالی در حوزه موسیقی صورت گرفته است نیز توضیح داد: در حدود ۱۳ ماهی که توفیق خدمت به مردم عزیز را داشته‌ایم، تمام تلاش خود را بر این گذاشته‌ایم که زیرساخت‌های لازم را در حوزه موسیقی ایجاد کنیم، این مسائل را سامان دهیم، اسپانسرهای مالی را به عرصه موسیقی وارد کنیم و ارتباط موسیقی با بنگاه‌های اقتصادی را بیش از گذشته گسترش دهیم. اگر بتوانیم این اهداف را محقق کنیم، می‌تواند به کاهش قیمت تمام‌شده آثار کمک کند. در چنین شرایطی، هنرمند این امکان را خواهد داشت که بخشی از هزینه‌های خود را از طریق جذب اسپانسر یا استفاده از اعتبارات و حمایت‌ها تأمین کند و در نتیجه بتواند قیمت بلیت را کاهش دهد تا مردم با هزینه‌ای متعادل‌تر از برنامه‌های هنری بهره‌مند شوند.

رضایی با این تاکید که وظیفه دفتر موسیقی حمایت از موسیقی ایرانی، موسیقی ملی و موسیقی اقوام و نواحی مختلف کشور است، گفت: من برای موسیقی پاپ نه اعتبار مشخصی در اختیار دارم و نه اساساً سازوکاری تعریف شده که بخواهیم برای موسیقی پاپ، به معنای مستقیم، یارانه یا سوبسید اختصاص دهیم. گاهی برخی افراد این انتظار را دارند که دولت در قیمت‌گذاری کنسرت‌های پاپ دخالت کند و می‌پرسند چرا بلیت کنسرت خواننده پاپ به چنین ارقامی رسیده و چرا بسیاری از مردم توان پرداخت آن را ندارند. اما واقعیت این است که آنچه در حوزه اختیارات، وظایف و حمایت‌های ما قرار دارد، حمایت از موسیقی ملی، موسیقی ایرانی و موسیقی نواحی و مناطق فرهنگی کشور است. وظیفه ما این است که کمک کنیم این گونه‌های موسیقایی بیشتر دیده شوند و ارتباط مؤثرتری با مخاطبان خود برقرار کنند.

مدیرکل دفتر موسیقی تاکید کرد: تلاش ما این است که در این ژانرها، شرایطی فراهم کنیم تا مخاطبان بتوانند با هزینه کمتر و قیمت مناسب‌تر از برنامه‌ها استفاده کنند، اما درباره برنامه‌های پاپ که دارای کشش مردمی، مخاطبان گسترده و بازار مشخص خود هستند، اصراری نداریم که به هنرمند و شرکت تهیه‌کننده فشار وارد شود و از آن‌ها بخواهیم برنامه‌ای را با زیان مالی برگزار کنند. طبیعی است که اگر فعالیتی به زیان منتهی شود، سرمایه‌گذار نیز از آن حوزه خارج خواهد شد. فردی که سرمایه خود را وارد این عرصه کرده است، انتظار دارد در کنار فعالیت فرهنگی، به سود منطقی و معقولی نیز دست پیدا کند. بنابراین نمی‌توان از او انتظار داشت که با زیان به فعالیت خود ادامه دهد.

۲۴۲۲۴۳

اشتراک‌گذاری »